அன்பென்பது ஒரு தந்திரம் அல்ல
72 பக்கங்களில் 12 கட்டுரைகள் என அவரின் கடந்த காலத்தை எளிய சொற்களைக் கொண்டு எல்லாவற்றுக்கும் ஒரு மறைமுகப் பக்கம்
என்றில்லாமலும் , எந்த பூடகமுமின்றி நேரடியாக உரையாடி இருக்கிறார் ...
பள்ளிக்கூடங்கள் கற்றுத்தந்த முதல் தந்திரம் -
அறிவை பணமாக்கும் தந்திரம் ஆரம்பித்த முதல் பக்கம் கடைசிவரை அலுக்காமல் அழைத்து சென்றது...
The fool and the donkey கதையை கேலியாக ரசித்து படித்திருக்கிறேன், சிரித்தும் இருக்கிறேன் .அந்தக் கதை ,
கழுதை ஒன்றை வாங்க ஆசைப்படுகிற
ஏழையொருவன் பணமெல்லாம் சேர்த்து சந்தைக்கு போகிறான் ,அங்கிருக்கிற கழுதைகளில் காதுநீண்ட அந்த கழுதையை பார்த்தவுடன் விருப்பபட்டு வியபாரியிடம் இந்த கழுதை எனக்கு பிடித்திருக்கிறது எவ்வளவு என்கிறான் ...
வியபாரி அவரின் மனதை புரிந்து கொண்டவுடன் விலை அதிகமாக சொல்லி விற்றுவிடுகிறான்..இதைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்த இரண்டு திருடர்கள் போகிற வழியில் கழுதை கயிற்றை அவிழ்த்து கழுதை இருந்த இடத்தில் தன்னைக் கட்டி கொள்கிறான் ...திருடப்பட்ட கழுதை வியபாரியிடமே திரும்ப விற்கப்படுகிறது ..
வீடு திரும்பியவுடன் அவனுக்கு அதிர்ச்சி பின்னால் வந்த கழுதை எப்படி மனிதனாக மாறியது என்று !!! அதற்கு அந்த திருடன் அய்யா நான் வீட்டில் அதிகம் சேட்டை செய்ததால் அம்மா என்னை சபித்து கழுதையாக்கி விட்டாள் ..உங்கள் கைப்பட்டவுடன் நான் மனிதனாகி விட்டேன் என்கிறான் ..
இதை நம்பிய அந்த ஏழை இனி இப்படி சேட்டை செய்யாதே என்று அவிழ்த்து விடுகிறான் ...
பிறகு சிறிதொரு நாள் கழித்து பணம் புரட்டி திரும்ப அந்த வியபாரியிடம் போனபோது அதே கழுதையை கண்டு அட பையா மறுபடியும் சேட்டை செய்து கழுதையாகி விட்டாயா ?? என்கிறான்..
இப்ப நாம் அந்த ஏழையை முட்டாள் என்று அடையாளப்படுத்துகிறோம் ..
உண்மையாக தன் விருப்பத்தை வெளிப்படுத்தியவன் ,தொடர்ந்து சக மனிதர்களின் குரல்களை கேட்பவன் ,
நம்புகிறவன் முட்டாளா அவ்வாறு தான் அடையாளப்படுத்த வேண்டுமா !!இப்படி தான் வகுப்பறையிலும் ,
சமூக வெளியிலும் நல்லவன் ,கெட்டவன் ,
அறிவாளி ,முட்டாள் நம் பார்வையை வலிந்து திணிக்கும் வன்முறையை பொதுதன்மையாக்கி செய்து முடிக்கிறோம் என்பது அபத்தம்
தரம் என்பது தான் வகுப்பறைக்குள் நுழைந்த முதல் வன்முறை -டால்ஸ்டாய்
வரலாற்றை மீட்டுருவாக்கம் என்ற பெயரில் திரிபுவாதம் செய்துகொண்டிருக்கிறார்கள் ,
வெறுப்புணர்வை வளர்க்கும் வார்த்தைகளை விதைக்கிறார்கள். வரலாற்றை அறிந்து கொள்வதென்பது கடந்த கால தவறுகளை மீண்டும் நிகழாமல் செய்வதற்கு தான் என்பதை மறந்து பாடப்புத்தகங்களில் விஷம துவசேங்களை மெல்ல மெல்ல தொடங்கியிருக்கிறார்கள் ...
இவற்றையெல்லாம் வீர சிவாஜி குறித்த கட்டுரையில் தக்க ஆதாரங்களுடன் காண்பித்திருக்கிறார்...
கோரிக்கைகள் வெல்வதல்ல வீரம் அது தொடர்ந்து இயங்கி கொண்டிருப்பதுதான் என்பதை
"செயல்படுவதுதான் சுதந்திரம்" என்று ஒரீரு வார்த்தைகளில் சொல்லி சின்ன புறக்கணிப்பையும்,மறுப்பையும் ஏற்காத என்னை உத்வேகமாக செயல்பட வைத்திருக்கிறார்..
வயோதீகம் படர படர ,விலகல் அல்ல ஒட்டுதலே விரும்பத்தக்க தீர்வு . ஒடுங்குதல் அல்ல விரிதலே மகிழ்ச்சி.
சடங்குகள் என்பவை
பழமையானவை அவை விவாதங்களை ,உரையாடல்களை அனுமதிக்காதவை ..வகுப்புகள் உயிர்பெற வகுப்பிற்கு வெளியே கற்கும் சூழலை விருப்பத்தை உருவாக்கும் தலைகீழ் வகுப்பறைகள் அவசியம் என்பதை தெரியப்படுத்துகிறார்...
ஒவ்வொருவரின் மண்டைக்குள் ஒரு உலகமிருக்கிறது அது சுமையாக இருக்கிறது வகுப்பறையும் வீடும் உருவாக்கியதாக எழுத்தாளர் சொல்கிறார் ,கூடுதலாக வீடு ,வகுப்பறை தாண்டி கூடுதலாக சமூகத்தையும் ,சமூக ஊடகங்களையும் சேர்த்துக் கொள்வோம்.
கற்றது கையளவு ,கல்லாதது உலகளவு என்பதை ஒவ்வொருவரும் அடிக்கடி சொல்லிக் கொள்வதும் புரிந்து கொள்வதும் அவசியமாகும் ...
நிரப்பபட்ட கோப்பையின் மீது ஊற்றப்படுகிற ஒவ்வொன்றும் வழிந்தோடி வீணாவதை போல மேதாவி என்ற நினைப்பைக் கொண்டு உங்களை எப்போதும் நிரப்பிக் கொள்ளாதீர்கள் ,ஆசிரியருக்கு அந்த எண்ணம் அறவே இருக்கக்கூடாது .
பூனையின் வழியான அன்பு,
நக்கீரன் கோபால் ,
அறிவொளி இயக்க செயல்பாடு ,
தேசியக் கல்வி கொள்கை பற்றிய கண்ணோட்டம் ,
சுஜாதாவின் The hidden side of everything ,
என கட்டுரைகள் எல்லாமும் வாசிக்க வேண்டிய அவசியமானவை
ஆசிரியர்களுக்காக திருமிகு ச.மாடசாமி அய்யா கூறுவது
நீங்கள் கோபங்கொண்ட மாணவர்களோடு தயவுசெய்து கை குலுக்குங்கள் .கண்டித்த மாணவர்களை அழைத்துப் பேசுங்கள் .வகுப்பறையில் நட்பை மலர வைப்பதற்காகத் தோற்றுப் போங்கள் .தோற்பதற்கு கூச்சபடாதவர்களே உண்மையான வீரர்கள் ; உண்மையான ஆசிரியர்கள்...
நன்றி ஆசிரியர் திருமிகு.ச.மாடசாமி
அவர்களுக்கு
#APR
